‘Hoofdredactrice wil ik niet worden’

Carmen kon na haar opleiding journalistiek meteen terecht bij Gazet Van Antwerpen

Carmen Carnier (25) studeerde in 2008 af aan de voormalige Katholieke Hogeschool Mechelen, nu Lessius Mechelen. Na haar stage kon ze meteen aan de slag als journaliste bij Gazet Van Antwerpen. Ondertussen werkt ze daar sinds drie jaar als eindredactrice. ‘Van mijn sociale leven blijft niet veel meer over, maar ik zou voor geen geld van de wereld een andere job willen.’

‘Gedurende mijn stage heb ik mij ontzettend hard ingezet. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen’, zegt Carmen, ‘Toen de job me werd aangeboden, heb ik die met twee handen aangenomen. Want werk vinden in de journalistieke sector is niet makkelijk.’

Carmen combineerde gedurende het eerste jaar een job als journaliste voor de regio Mechelen en haar functie als parttime eindredactrice, beide bij Gazet Van Antwerpen. Na een jaar kwam er een job vrij als fulltime eindredacteur. ‘Als eindredacteur schrijf je zelf geen artikels. Dat mis ik wel’, zegt Carmen.

Carmen draagt een grote verantwoordelijkheid. ‘Ik zorg ervoor dat de artikels geen fouten meer bevatten en dat mijn katern, meestal de editie Mechelen, op tijd bij de drukker ligt. Als er op het laatste moment nog iets gebeurt, bijvoorbeeld een brand, moet ik ervoor zorgen dat er nog een artikel in de editie van die dag kan. Dat zijn spannende momenten. ’

De eindredactrice doet haar werk ontzettend graag. ‘Wat ik leuk vind aan mijn job is dat, als er iets gebeurt in de wereld, wij het als eerste weten. Of dat zou toch moeten in ieder geval. Je weet ook nooit op voorhand wat er die dag gaat gebeuren. Dat houdt het spannend en zorgt voor afwisseling. Natuurlijk vind ik het erg als er iets ellendigs in de wereld gebeurt. Maar dat hoort bij het beroep. Op dat moment tellen gevoelens niet mee. Als je later een item rond datzelfde onderwerp in het journaal ziet, begin je er pas echt over na te denken.’

Carmen klopt lange dagen. ‘Om drie uur in de namiddag kom ik toe op de redactie en meestal werk ik door tot middernacht. Veel tijd voor vrienden en familie blijft er niet over’, aldus de journaliste. ‘Op de redactie hangt gelukkig een leuke sfeer, dat maakt veel goed.’ Om de drie weken werkt Carmen ook op zondag. Al hangt er wel een voordeel vast aan werken in het weekend. Je krijgt er vakantiedagen voor in de plaats.

Ook voor een gezinsleven heeft ze geen tijd. ‘Op dit moment ben ik tevreden met hoe de situatie nu is, maar ik weet dat deze functie moeilijk te combineren is met een gezin. Er zijn weinig collega’s die een klassiek gezinsleven hebben, de meesten zijn vrijgezel. Mijn toekomstige partner zal dan ook heel begripvol moeten zijn’, aldus Carmen.

Na drie jaar als interim gewerkt te hebben, kreeg Carmen onlangs een vast contract aangeboden. ‘Het voelt goed om er eindelijk echt bij te horen’, zegt Carmen. Naast een hoger loon, 1700 euro per maand om precies te zijn, zijn er ook nog andere voordelen verbonden aan een vast contract. ‘Mijn nettoloon is gestegen met 200 euro en ik  heb  sinds kort een gsm gekregen. Voordien belde ik altijd met mijn eigen toestel.’

Als tip voor beginnende journalisten geeft Carmen dit nog mee: ‘Luister naar de raad die docenten je geven tijdens de les, ze spreken meestal uit eigen ervaring. Ik heb er al veel aan gehad. Ook de stage is heel belangrijk: zet je er 100 procent voor in. Het vak zelf ontdek je immers op de werkvloer.’ 

Nieuwe studentenkoten vallen in de smaak

Studente interieurvormgeving laaiend enthousiast over STIP studentenkamer

Het STudentenInformatiePunt (STIP) verhuurt sinds dit academiejaar splinternieuwe koten aan studenten van Lessius Mechelen. Caroline Van der Kelen (19) is één van de negenentwintig kotstudenten die een felbegeerde kamer te pakken kreeg. ‘Eigenlijk stond ik op de wachtlijst, maar dankzij de vele telefoontjes van mijn moeder kon het STIP niets anders doen dan een kamer aan mij te verhuren.’

De koten zijn gelegen aan campus Kruidtuin, waar ook de nieuwe cafetaria gevestigd is. ‘De ligging kan niet beter’, zegt Caroline. ‘Op minder dan vijf minuten wandelen ben ik op school of in het centrum van de stad.’ De eerstejaarsstudente is lang niet de enige die een kamer in het gerenoveerde gebouw wilde bemachtigen. De nieuwe gemeubileerde kamers, douches en toiletten zorgden voor een grote stormloop bij de studenten. Ook de grote keuken, die tevens ook gebruikt wordt als leefruimte, is een pluspunt. ‘Al zijn er toch ook enkele minpunten’, zegt Caroline. ‘We missen een televisie en enkele banken in onze leefruimte. Nochtans beloofde het STIP ons dit bij de rondleiding. Ook de isolatie is niet wat het zou moeten zijn. Mijn kamer grenst aan de gezamenlijke leefruimte en dat zorgt al wel eens voor geluidsoverlast. Dat alles weegt natuurlijk niet op tegen de pluspunten.’

Kant-en-klare maaltijden
Toen Caroline besliste om in Mechelen te studeren, was het meteen duidelijk dat ze een studentenkamer nodig had. ‘Het was mijn droom om als student op kot te gaan. Maar het feit dat ik met het openbaar vervoer uren onderweg zou zijn, heeft de doorslag gegeven.’
Ook al voelt Caroline zich ontzettend thuis op het studentenkot, toch is ze blij dat ze elk weekend naar huis kan. ‘Zo zie ik mijn moeder nog eens en kan ik een nieuwe voorraad kant-en-klare maaltijden inslaan, want ik kan absoluut niet koken. Na een week ‘koken met de microgolfoven’, ben ik blij met de verse maaltijden die mijn moeder klaarmaakt.’

Gezellige drukte
Naast het bieden van onderdak aan Vlaamse studenten, verhuurt het STIP ook kamers aan enkele buitenlandse studenten. Er wonen onder andere Nederlanders, Portugezen en Spanjaarden in het gebouw. Twee van de negenentwintig kamers zijn ingericht voor mensen met een fysieke handicap. Eén van die kamers is verhuurd aan een meisje met een beperkt zicht. Ook zij wordt goed opgenomen in de groep. ‘Natuurlijk klikt het niet met iedereen even goed’, zegt Caroline, ‘maar we zijn ondertussen een hechte bende geworden. Wanneer ik op mijn kamer zit, laat ik meestal de deur op een kier. Zo zit er altijd wel iemand bij me om wat te praten en ben ik nooit alleen.’   

Comfort
De huurprijs van een kamer bedraagt 250euro per maand. ‘In tegenstelling tot andere koten is dit echt goedkoop. Er komt zelfs elke dag een schoonmaakster langs die de gemeenschappelijke ruimtes poetst. Onze eigen kamer moeten we natuurlijk zelf netjes houden’, vertelt Caroline. ‘Voor ik de knoop doorhakte om deze kamer te nemen, heb ik ook nog enkele andere koten bezocht. In vergelijking met die, is dit het mooiste en leukste studentenkot dat ik kon wensen.’